LEKCJA W MUZEUM EMIGRACJI W GDYNI

W dniu 13 listopada 2015 roku klasa 3TI uczestniczyła wraz z opiekunami: K. Komodzińską i R. Nowickim w wycieczce przedmiotowej do Muzeum Emigracji w Gdyni. Na miejscu odbyły się warsztaty ze współczesnych multimediów i historii Polski w ramach przedmiotu historia i społeczeństwo. Młodzież poznała losy Polaków na przestrzeni wieków zmuszonych do emigracji z kraju; powody emigracji często ekonomiczne ale też i polityczne zwłaszcza w okresach zniewolenia narodu: podczas zaborów, okupacji oraz narzuconego Polakom systemu komunistycznego w okresie PRL. Ponieważ muzeum jest nowym obiektem, oddanym do użytku latem tego roku, jest wyposażone w nowoczesne multimedia ułatwiające poznanie i edukację. Informatycy mogli się z nimi zapoznać. W czasie warsztatów i poznawania wystawy uczniowie pracowali z kartami pracy, odpowiadając na pytania dotyczące historii Polaków i przyczyn emigracji. 

WEWNĄTRZSZKOLNY MULTIMEDIALNY KONKURS HISTORYCZNY Z OKAZJI ROCZNICY ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI PRZEZ POLSKĘ 11 LISTOPADA 1918

W dniu 12 listopada 2015 roku nauczyciele: Rafał Nowicki i Katarzyna Komodzińska zorganizowali wewnątrzszkolny multimedialny konkurs historyczny z wiedzy historycznej obejmującej lata 1914-1919, dotyczącej wydarzeń, kiedy Polacy odzyskiwali swoją niepodległość po 123 latach zaborów. W konkursie wzięli udział uczniowie klas: 3TI i 3OB. Konkurs odbył się z wykorzystaniem technologii informatycznych, za pomocą Sopockiej Platformy Edukacyjnej.

 

97. ROCZNICA ODZYSKANIA NIEPODLEGŁOŚCI PRZEZ POLSKĘ W 1918 ROKU

Historia Polski w latach 1914-1918 to krótki, czteroletni fragment dziejów. Wydarzenia tego czterolecia zaważyły na sytuacji Polski na arenie tak międzynarodowej, jak i wewnętrznej.

28 lipca 1914 roku wybuchła I wojna światowa, która doprowadziła do rozbudzenia wśród Polaków poczucia tożsamości narodowej, a jej przebieg i rezultaty (przede wszystkim upadek wszystkich trzech mocarstw zaborczych) umożliwiły odtworzenie niepodległego państwa polskiego. Do 1918 roku, przez 123 lata Polska była zniewolona pod zaborami Rosji, Austrii i Niemiec a Polacy byli poddanymi tych trzech dworów cesarskich, a ich los w każdym z zaborów był inny.

Gdy wybuchła wojna już 16 sierpnia 1914 roku powstał w Krakowie w zaborze austriackim,
z inicjatywy polskich stronnictw politycznych, Naczelny Komitet Narodowy, który reprezentował interesy Narodu NKN- był najwyższą instancją w zakresie wojskowej i politycznej organizacji zbrojnych sił polskich, i jemu podległe były tworzone właśnie Legiony Polskie.

W czasie, gdy Piłsudski i legioniści "rzucali na stos" swoje losy, w Królestwie działano ostrożniej.
3 sierpnia 1914 powstał w Warszawie Komitet Obywatelski, przekształcony 10 listopada, za zgodą Rosjan, w Centralny Komitet Obywatelski, który organizował pomoc dla ludności Kongresówki. W pierwszej fazie wojny CKO utrzymywali, że „zwycięstwo koalicji rosyjsko-francusko-angielskiej daje widoki zjednoczenia wszystkich ziem polskich z dostępem do Bałtyku“. W listopadzie ukształtował się ośrodek polityczny pod nazwą Komitet Narodowy Polski z Romanem Dmowskim na czele.

Rok 1916 przyniósł, obok zmian na frontach i w sytuacji międzynarodowej, także poważne zmiany w sytuacji narodu polskiego. Sytuacja na frontach ostatecznie przekreśliła nadzieje Niemiec na szybkie zwycięstwo a odezwy dwóch Cesarzy w akcie 5 listopada 1916 roku umiędzynarodowiły sprawę Polski.

W 1917 roku państwa niemieckie podekscytowane rewolucją w Rosji i nadzieją na zakończenie wojny na Wschodzie. Od legionistów zażądano natychmiastowego złożenia przysięgi wiernopoddańczej. Na to tylko czekał Piłsudski, który odmówił złożenia przysięgi
i zaapelował o to samo do Legionów. Władze niemieckie i austriackie zareagowały represjami. Odmawiających przysięgi albo wcielano do armii austriackiej i wysyłano na front włoski, albo osadzano w obozach internowania w Beniaminowie i Szczypiornie. Samego Piłsudskiego aresztowano rano 22 lipca 1917 i wywieziono do twierdzy w Magdeburgu. Społeczeństwo było oburzone i przyczyniło się później do uwolnienia Piłsudskiego.

8 stycznia 1918 prezydent Stanów Zjednoczonych, Wilson, wygłosił swe słynne przemówienie w Kongresie, zawierając w 14 punktach warunki zakończenia wojny.
W punkcie 13 znalazło się ważne dla sprawy polskiej stwierdzenie: "Należy utworzyć niezależne państwo polskie, które będzie zajmować terytoria zamieszkane przez niezaprzeczalnie polską ludność i któremu należy zapewnić bezpieczny i swobodny dostęp do morza...", co w Polsce przyjęte zostało z entuzjazmem.

W roku 1918 sytuacja na frontach wojny światowej zmieniła się radykalnie na niekorzyść państw centralnych. 11 LISTOPADA 1918 roku w wagonie kolejowym w lasku w Compiègne (kąpień) podpisany został akt kapitulacji Niemiec i tym samym I wojna światowa została zakończona. W ciągu kilku dni niepodległość ogłosiły Czechy, Węgry i Państwo Słoweńców, Chorwatów i Serbów, w tym także Polska.

źródło:
https://www.google.pl/search?q=odzyskanie+niepodleg%C5%82o%C5%9Bci&newwindow=1&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=0CAcQ_AUoAWoVChMIkOSd49GLyQIVh59yCh0kpwfc&biw=1681&bih=945#imgdii=dLSSUwhlTvOhcM%3A%3BdLSSUwhlTvOhcM%3A%3B0Md1THLXPmfoOM%3A&imgrc=dLSSUwhlTvOhcM%3A

LEKCJA HISTORII W MUZEUM MIASTA GDYNI

W dniu 23 października 2015 r. w Muzeum Miasta Gdyni klasa 2TL pod opieką Rafała Nowickiego odbyła lekcję historii. Uczniowie poza zwiedzaniem eksponatów wysłuchali historii miasta i portu od momentu powstania, po czasy współczesne w kontekście współczesnej historii Polski. W jaki sposób powstał port, kto był budowniczym miasta i głównym architektem, dlaczego wybrano lokalizację portu w Gdyni, itd. Ponadto młodzież zapoznała się z wystawą poświęcona modernizmowi gdyńskiemu- GDYNIA MIASTEM MODERNIZMU. O tym wszystkim dowiedzieli się uczniowie. Po zajęciach w muzeum młodzież miała okazję do zobaczenia w rzeczywistości zabytków gdyńskiego modernizmu oraz jak dziś miasto kontynuuje te modernistyczną wizję w koncepcji przestrzennego planowania. Zajęcia w Muzeum Miasta odbywają się w ramach cyklicznych zajęć z historii XX wieku.

 ROCZNICA ODKRYCIA AMERYKI PRZEZ KRZYSZTOFA KOLUMBA

 

12 października mija 523 rocznica odkrycia Ameryki przez K. Kolumba w roku 1492.  

Zadanie dotarcia do Indii, które postawił przed sobą Kolumb było trudne, ponieważ zamierzał płynąć przez Ocean Atlantycki w kierunku zachodnim. Żeglarz przyjął bowiem w oparciu o dzieło greckiego geografa Ptolemeusza, udostępnione mu m.in. przez brata Bartolomeo, posiadającego w Lizbonie drukarnię map, że Ziemia jest kulista. Po wielu zabiegach i latach udało mu się przekonać hiszpańską królową Izabelę Kastylijską do sfinansowania jego idei i 3 sierpnia 1492 r. poprowadził ekspedycję trzech, starannie przygotowanych i zaopatrzonych, karawel w dziewiczy rejs przez Atlantyk.Trzy statki, z flagową „Santa Marią” na czele, dotarły do brzegów wyspy San Salvador w archipelagu Bahama, którą uznano za jedną z wysp japońskich. Po opłynięciu kilku innych wysp, w tym Kuby i Haiti w archipelagu Wielkich Antyli, Kolumb powrócił do Hiszpanii i został przyjęty z gorącym entuzjazmem w Barcelonie. Zorganizował potem jeszcze 3 dalsze podróże ekspedycyjne. Dwie ostatnie dotarły do wybrzeży Wenezueli oraz Hondurasu i Panamy, które według odkrywców miały być kontynentem azjatyckim. Dopiero podróżujący do Ameryki Południowej 20 lat później żeglarz florencki Amerigo Vespucci stwierdził jako pierwszy, że odkryte przez Kolumba lądy to nie Japonia i inne części Azji, lecz nowy, nieznany dotąd kontynent. Nazwano go od jego imienia Ameryką.

Źródło foto: http://wojciechpiestrak.pl/odkrycie-ameryki-przez-kolumba/