UROCZYSTA AKADEMIA Z OKAZJI 222 ROCZNICY UCHWALENIA
KONSTYTUCJI 3 MAJA 1791 ROKU

W dniu 22 kwietnia 2013 w szkolnej auli odbyła się uroczysta akademia poświęcona 222 rocznicy uchwalenia konstytucji 3 Maja 1791 roku. Uczniowie klas drugich pod opieką Pana Rafała Nowickiego przygotowali prezentację, w tym multimedialną, na temat okoliczności uchwalenia konstytucji. Była to pierwsza w Europie i druga na świecie po amerykańskiej konstytucja, która wprowadzała nowoczesne zmiany i dawała szanse na demokratyczny rozwój w duchu oświecenia i szanse na ratunek upadającej Rzeczypospolitej.

Ukoronowaniem święta uchwalenia konstytucji był koncert poezji śpiewanej zespołu „Wszystko w miarę…i z umiarem” dedykowany wszystkim tym, którzy przez wieki walczyli o wolną Polskę.

 RYS HISTORYCZNY

Akademia 22 kwietnia 2013

W XVIII wieku Rzeczpospolita była targana licznymi konfederacjami, wojnami domowymi i szalejącą anarchią. Szlachta, która posiadała realną władzę, wykorzystywała LIBERUM VETO, jako „broni” przeciwko niekorzystnym reformom, a przede wszystkim do utrzymania „złotej wolności szlachty”, czyli własnych przywilejów. Zepsucie kraju widzieli sąsiedzi Rzeczypospolitej: Rosja, Prusy i Austria, którzy zawarli w latach 1720 i 1732 traktat zwany traktatem „trzech czarnych orłów”- na mocy którego strony miały strzec niezmienności ustroju Polski.

Jednak wśród arystokracji nie brakowało ludzi oświeconych i postępowych, takich jak: Stanisław Konarski, Hugo Kołłątaj, Stanisław Małachowski, Julian Ursyn Niemcewicz, Józef Wybicki, rodzina Czartoryskich, czy Poniatowskich, którzy widzieli potrzebę zmian i reform, które mogły uratować kraj przed destrukcją.

Na początku kadencji sejmu czteroletniego 1788-1792 zwanego WIELKIM, ze względu na doniosłość, jakim było uchwalenie konstytucji 3 maja 1791, ukształtował się następujący podział sił politycznych: stronnictwo królewskie, obóz patriotyczny- oba obozy dążyły do reform i obóz staroszlachecki zwany też hetmańskim, który dbał o własne szlacheckie interesy. Kierowali nim zaprzedani Rosji stronnicy, wielcy feudałowie: K.Branicki, S.Rzewuski i S.Potocki. Program prac sejmowych obejmował:

1.      powiększenie liczebności i reorganizację sił zbrojnych,

2.      reformę skarbowości i całego systemu podatkowego,

3.      reformy ustrojowe i reorganizację władz państwowych,

4.      oraz sprawy mieszczan i chłopów.

Obrady sejmu toczyły się w gorącej atmosferze walki politycznej. A obóz hetmański, mając większość w sejmie zręcznie blokował prace reformatorów poprzez „sabotaż gadaniowy”, który przedłużał dyskusję nad reformami.

Sytuacja międzynarodowa (wojna Turcji z Rosją w tym czasie) sprzyjała jednak posłom, gdyż odwracała uwagę zaborców od spraw polskich. Nawet zdrajcy Polski uciekli w popłochu z kraju. Zaczęły się w pośpiechu prace nad konstytucją w tajemnicy przed obozem hetmańskim. Jeszcze w tym samym czasie udało się wprowadzić ustawy: o reorganizacji sejmików- na jej mocy- wprowadzono zasadę głosowania większością oraz ustawy: o prawach mieszczan i ustroju miast- dawały one- dostęp do urzędów mieszczanom, prawo nabywania przez nich ziemi oraz samorząd miejski. Szlachta już wtedy straciła część przywilejów.

W tajemnicy opracowano konstytucję, tak samo termin głosowania nad nią był pilnie strzeżony przed większością sejmową. Posłużono się tu postępem. Postanowiono skorzystać z wyjazdu części posłów na święta wielkanocne, podczas gdy część posłów wtajemniczonych pozostała w stolicy. W dniu 3 maja zmobilizowane rzesze mieszczan warszawskich wyległy na ulice. W sejmie marszałek zagaił obrady i udzielił głosu deputacji do spraw międzynarodowych, która złożyła sprawozdanie o groźnej sytuacji zewnętrznej Polski. Wystąpienie przyjęto z dużą powagą i zrozumieniem. Posłowie domagali się ratowania państwa i nowej konstytucji. Przystąpiono do jej odczytania, a zaraz po tym rozległy się okrzyki: zgoda!, zgoda!. Król złożył przysięgę na wierność konstytucji i wezwał posłów do udania się do katedry św. Jana w celu jej zaprzysiężenia. Wszyscy wiwatowali.

Najważniejsze postanowienia Konstytucji 3 Maja 1791 roku:

1.                                     Wprowadzono wzorem Monteskiusza podział władzy na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą,

2.                                     Tron   stał się dziedziczny w saskiej dynastii Wettinów, ale sejm pozostał naczelnym organem władzy,

3.                                     Władzę ustawodawczą miał dwuizbowy sejm. Zniesiono liberum veto,

4.                                     Władzę wykonawczą miała sprawować Straż Praw złożona z 5 ministrów: policji, pieczęci, interesów zagranicznych, wojny i skarbu, a król był przewodniczącym tej Straży. On tez obsadzał urzędy, sprawował naczelne dowództwo w czasie wojny,

5.                                     Konstytucja znosiła odrębność pomiędzy Polską a Litwą, czyniąc z obu państw jeden organizm państwowy,

6.                                     Konstytucja potwierdzała prawa mieszczan oraz brała pod opiekę chłopów.

Znaczenie Konstytucji:

Konstytucja 3 Maja czyniła z Rzeczypospolitej nowoczesną monarchię konstytucyjną pozostawiając jednak ustrój stanowy. Wzmocniła się kosztem magnatów pozycja średniej szlachty, wzmocniono władzę państwową i królewską. Magnatom odebrano decydujący wpływ na sejmikach i sejmie oraz wpływ na państwo. Unowocześniono organizację władz państwowych dopuszczając do niej mieszczan oraz tworząc nowe kadry urzędnicze.

Konstytucja była nowoczesną ustawą zasadniczą, pierwszą w Europie i drugą na świecie po amerykańskiej. Była tak ważna, ponieważ Polska była pierwszym krajem w Europie, która wprowadzając konstytucję, wytyczała drogę do nowoczesnej demokracji. Konstytucja 3 Maja była wyrazem patriotyzmu różnych warstw narodu oraz próbą politycznego i gospodarczego wydźwignięcia kraju.

Jednak dla naszych sąsiadów był to za duży szok, gdyż Konstytucja godziła w ich interesy a nawet obawiali się oni, że ich społeczeństwa mogą oczekiwać tego samego co zrobili Polacy. W tej sytuacji doszło do waśni i wojen, i do dalszych rozbiorów Polski. Drugi był w 1793 a trzeci w 1795 roku. Konstytucja obowiązywała tylko przez rok, zanim została obalona przez armię rosyjską wraz z konfederacją targowicką w wyniku przegranej wojny polsko-rosyjskiej.

70. rocznica Powstania w Getcie Warszawskim

Powstanie w getcie warszawskim, akcja samoobrony podjęta 19 IV 1943 przez Żydowską Organizację Bojową dowodzoną przez M. Anielewicza (Anioła) i Żydowski Związek Wojskowy. Żydzi podjęli akcję przeciwko oddziałom niemieckim generała J. Stroopa, wkraczającym do getta w celu deportacji ludności do obozów zagłady.

Do 24 kwietnia broniący się stawiali opór w kilku zwartych blokach domów, następnie do 8 maja walczyli w poszczególnych budynkach i umocnionych piwnicach. Niewielkie grupy powstańców przetrwały do poł. lipca w niszczonym przez Niemców getcie.

Powstańcy otrzymali pomoc w postaci niewielkich ilości broni i amunicji od AK, GL i Korpusu Bezpieczeństwa podporządkowanego AK. 18 maja załamał się zorganizowany opór Żydów. Nieliczni zdołali wydostać się z getta, ci, którzy nie zginęli w trakcie walk, zostali przez Niemców wywiezieni do Treblinki i zamordowani. Getto zostało doszczętnie zburzone.

 

OLIMPIADA WIEDZY O III RP

„Komitet Główny Ogólnopolskiej Olimpiady Wiedzy o III RP z siedzibą w Białymstoku serdecznie gratuluje awansu Państwa Szkole do II etapu naszych zmagań.”
Uczniowie Zespołu Szkół Handlowych, którzy przeszli do etapu okręgowego olimpiady to: Joanna Gwizdała z klasy 2P oraz Aleksandra Grys z klasy 2OA. Nauczycielem odpowiedzialnym za przygotowanie uczniów jest Pan Rafał Nowicki.

Gratulujemy awansu i życzymy kolejnego sukcesu!

68. rocznica wyzwolenia Gdyni spod hitlerowskiej okupacji

Data ta jednakże jest mało precyzyjna, bowiem wyzwolenie Gdyni było rozciągnięte w czasie i było różne dla różnych dzielnic. Dzień 28 marca 1945 roku to wyłącznie wyzwolenie Śródmieścia, a przede wszystkim portu. Wcześniej Niemców przepędzono z innych dzielnic. Z części północnej miasta – Obłuża, Oksywia i Babich Dołów – nastąpiło o tydzień później.

Znany gdyński historyk – batalista E. Kosiarz w jednej ze swoich książek pt.: ,,Wyzwolenie Polski północnej 1945” podaje następujące daty wyzwolenia poszczególnych gdyńskich dzielnic:

- 21 marca – wyzwolony został Wielki Kack, wtedy jeszcze formalnie nie należący do Gdyni

- 23 marca – wyzwolono Mały Kack

- 25 marca – Wehrmacht opuścił Witomino i Orłowo

- 27 marca – Niemcy opuścili Cisowę, Chylonię i Grabówek

- 28 marca – wyzwolone zostało Śródmieście i port

- 5 kwietnia – po zaciętych walkach na Kępie Oksywskiej. Niemcy w dwóch kolejnych nocach ewakuowali na Półwysep Helski około 35 tysięcy swoich żołnierzy i nieco cywilnych uciekinierów.

Tak więc w sumie wyzwolenie Gdyni jako całość trwało 15 dni, wcześniej – już od 12 marca trwały walki na przedpolach. W tym bowiem dniu Sowieci z 19 Armii 2 Frontu Białoruskiego dowodzonego przez marszałka Rokosowskiego, przy udziale naszej 1 Brygady Pancernej wyzwoliły Wejherowo, Redę i Puck oraz sąsiadujące z Gdynią Koleczkowo, które wyzwalała 70 Armia. Od tego dnia obie sowieckie armie (19 i 70) podjęły działania na przedpolach naszego miasta, lecz napotykając na zorganizowana niemiecką obronę, nie zdołały jej przełamać. Zmagania trwały ponad dwa tygodnie, bowiem przełamanie obrony zarówno od południa jak też północnego zachodu zorganizowanej przez Niemców w oparciu o warunki terenowe i wspartej ogniem artylerii okrętów zlokalizowanych na wodach Zatoki Gdańskiej, było bardzo trudne.

Od strony Redy nacierające wojska natrafiły na dobrze przygotowaną obronę niemiecką, której głównym bastionem była położona nieopodal Szmelty Góra Markowca. Zlokalizowano tam liczne baterie artylerii przeciw lotniczej. W tej liczbie czterolufowe działa sprzężone tzw. vierlingi (od niemieckiego vier = cztery) oraz działa 88 mm wykorzystywane do strzelania na wprost. Załogę obrońców ukryto w schronach betonowych, a sąsiedni teren zaminowano. Położenie Góry Markowca dawało wgląd w prawie całą Pradolinę Kaszubską – od Osłonina u podnóża Kępy Swarzewskiej, po Obłuże i Oksywie. Obronę tego rejonu zorganizowali Niemcy już w 1942 roku, wykorzystując ją między innymi do obrony lotniska wojskowego w Rumi w czasie alianckich nalotów lotniczych. Organizowano też ćwiczenia prowadząc ogień do ustawionych tarcz rozmieszczonych na bagnach i łąkach Pradoliny. Sporo informacji o walkach w tym rejonie można znaleźć w interesującej książce Zbigniewa Flisowskiego pt ,,Pomorze – reportaż z pola walki”, szczególnie w rozdziale pt ,,Wrota piekieł”. Tytuł rozdziału wydaje mi się bardzo adekwatny do sytuacji na froncie na tym terenie . Jako 11 letni chłopak zamieszkiwałem w Cisowej, a więc po sąsiedzku tego pola walk. Pamiętam ataki sowieckiego lotnictwa, częste nawały sowieckiej artylerii i wyraźne serie z broni maszynowej przeszywające nocne odgłosy toczonych tam walk...

Dowództwa sowieckie i niemieckie były świadome tego, że przełamanie frontu oznacza otwarcie drogi do Gdyni i portu, a przecież na ewakuację czekali tam ranni, planowane do przerzutu odziały i cywilni uciekinierzy.

Dopiero obejście owych ,,wrót piekieł” lasami od strony Łężyc, Kielna i Koleczkowa, umożliwiło przełamanie Niemieckiej obrony. Podobnie zacięte walki miały miejsce na południe od Gdyni – w rejonie wzgórz Kolonii Chwarzczyńskiej. Tam rolę obronnego bastionu spełniało Wzgórze Donasa, odległe w linii prostej 8 kilometrów od brzegu morza. Stąd precyzyjnie kierowano ogniem artylerii okrętowej do celów naziemnych, osiągając znaczną skuteczność. Wzgórza Donasa bronił niemiecki 366 pułk piechoty ze składu 227 dywizji. Walki trwały tu od 12 do 21 marca i były dla obu walczących stron bardzo krwawe. Po zdobyciu Wzgórza Donasa wyzwolenie Trójmiasta potoczyło się już szybko, 23 marca zdobyto Sopot, 25 marca Oliwę, a 28 marca Gdynię, natomiast Gdańsk został wyzwolony 30 marca 1945 roku.

FINAŁ KONKURSU "INFORMATYKA PRZEZ DZIEJE.
55 LAT KOMPUTERÓW W POLSCE"

W dniu 27 marca 2013, w trakcie Dnia Otwartego odbył się w szkolnej auli finał międzyszkolnego konkursu historyczno-informatycznego "Informatyka przez dzieje. 55 lat komputerów w Polsce". Organizatorami konkursu byli nauczyciele: Barbara Szczepańska i Rafał Nowicki. Patronat nad konkursem piastował Prezydent Miasta Sopotu- Jacek Karnowski

Laureaci konkursu:

1 miejsce: Krystian Trubisz- Technikum nr 1 przy ZSH w Sopocie

2 miejsce: Alicja Kołakowska- Technikum nr 1 przy ZSH w Sopocie

3 miejsce: Paulina Tryba- Gimnazjum nr 1 w Sopocie

Wyróżnienia:

Wojciech Łagownik z I LO w Sopocie, Ivar Ledwożyw, Daria Mędrzycka, Jakub Sochacki- Gimnazjum przy Sopockiej Akademii Tenisowej
Więcej informacji:  http://www.zshsopot.pl/55latkomp/

27 marca 2013 - Rozdanie nagród Sopockiego Konkursu 55 lat polskich komputerów